30سال پيش اينترنت با مفهوم فعلي وجود خارجي نداشت و تنها شبکه آرپانت براي اتصال چند دانشگاه و مراکز نظامي امريکا به کار گرفته مي شد ، و لذا تبادل اطلاعات به اين اندازه نبود که نيازي به شاهراه اطلاعاتي احساس شود. پيغامهاي الکترونيکي در حال تبادل روي مسيرهاي ارتباطي با هم تصادم مي کردند و از ميان مي رفتند. حل اين مشکل و ارائه راه حل مناسبي براي اتصال رايانه ها به يکديگر و امکان تبادل پيغام روي شبکه هاي شلوغ و پرترافيک ، به شرکت زيراکس و يکي از محققان آن يعني باب متکالف سپرده شد. نتيجه اين تحقيقات پروتکل اترنت بود. اترنت يک استاندارد ارتباطي شبکه است که با استفاده از کابل کواکسيال يا يک زوج سيم ارتباط برقرار مي کند. اترنت که در حال حاضر بيشتر براي شبکه هاي داخلي مورد استفاده قرار مي گيرد، نرخ تبادل داده اي معادل 10مگابيت در ثانيه دارد که در سيستم هاي جديد به 100Mbps و حتي سرعت گيگابيتي ارتقا پيدا کرده است.
شما هم اگر در دانشگاه ، کافي نت ، کتابخانه و... به اينترنت متصل مي شويد و از سرعت آن لذت مي بريد و آن را قابل مقايسه با سرعت مودم خود نمي دانيد، اين امکان را مديون متکالف هستيد. به مناسبت 30ساله شدن اترنت مجلات رايانه اي Computer World , CNET مصاحبه هايي با پدر اين پروتکل انجام داده اند که با هم مي خوانيم :

در ابتدا نظرت را درباره تغييرات انجام گرفته روي اترنت طي 30سال گذشته بگو
اين تغييرات شگفت انگيز است.
در واقع چيزي که امروز اترنت ناميده مي شود، شباهت بسيار کمي به ساختاري که من و ديويد باگز ساختيم ، دارد. سرعت آن افزايش يافته است ، سوئيچ و هاب به اين ساختار اضافه شده است و ميزان تصادم بسته هاي اطلاعاتي در آن بسيار کاهش يافته است.
درواقع تنها نام اترنت روي آن باقي مانده است و اين چيزي است که متعلق به من است.
اين نام در آن زمان براي تو چه معنايي داشت؟
درحقيقت شانس من اين بود که مساله اي براي حل به من داده شد که پيش از آن به هيچ کس داده نشده بود. چگونه چند رايانه را که هر يک روي يک ميز قرار دارند، به هم متصل کنيم؟ من اولين و يا يکي از اولين نفراتي بودم که سعي کردم اين مساله را حل کنم.
ما در همان زمان اولين پرينترليزري را در زيراکس مي ساختيم.
درواقع مي خواستيم بدانيم که چگونه رايانه ها را به هم متصل کنيم و آنها را به اين پرينتر وصل کنيم و بعد همگي با اينترنت اوليه يعني آرپانت ارتباط برقرار کنند. اترنت مبتني بر بسته هاي اطلاعاتي بود. داده بايد به شکل اين بسته ها تبادل و تحويل مي شد و اترنت بايد غيرمتمرکز بود تا چيزي در ميان براي قطع شدن و شکستن وجود نداشته باشد و بسط و گسترش اندازه اترنت مشکل ساز نباشد. امروزه بيشتر بسته هاي اطلاعاتي اينترنت ، يعني 99/99درصد آنها روي اترنت تبادل مي شوند.
اما اينترنت و آرپانت پيش از توصيف اترنت به وسيله تو ارائه شده بودند. در واقع پياده سازي اترنت چند سال پس از راه اندازي آرپانت صورت گرفت.
پس پيش از ابداع اترنت ، پيغامها چگونه روي آرپانت رد و بدل شدند؟
اينترنت پيش از آن هم پروتکل هايي براي ارتباطو تبادل پيام داشت که براي شبکه هاي بسيار کوچکتر طراحي شده بودند. شبکه هايي که شايد گستره جهاني داشت اما تعداد رايانه هاي موجود روي اين شبکه بسيار کم بود، همچنين اين شبکه ها براي اتصال به يکديگر و کار با شبکه هاي مشابه طراحي نشده بودند؛ اما با ابداع اترنت و توصيف پروتکل کنترل انتقال / پروتکل اينترنت که در همان سال صورت گرفت ، زمينه براي ايجاد شبکه اي از شبکه ها و اتصال شبکه هاي داخلي به يکديگر و ايجاد شبکه هاي گسترده به وجود آمد.
به نظر تو چه کساني تاثير بيشتري در رشد و گسترش اترنت طي 30سال گذشته داشته اند؟
اين پرسش سخت است.
در 30سال اخير ، بسياري از شرکتها در اين پروژه سهيم شده اند ؛ سيسکو ، 3com، اينتل ، National Semiconductor ، DEC، HP ، کامپک ، زيراکس و اين فهرست ادامه دارد. در واقع نمي توان به اين پرسش پاسخ صريحي داد.
آينده اترنت را چگونه مي بيني؟
اترنت در حال حاضر هم بيش از آنچه انتظار آنرا داشتم پيشرفت کرده است.
ما در ابتدا با سرعت 94/2 مگابيت در ثانيه شروع کرديم و آن را سرعت بسيار بالايي براي تبادل اطلاعات مي دانستيم و در حال حاضر روي سرعت 40گيگا بيت در ثانيه کاري مي کنند؛ همچنين اين پروتکل در ارتباطات بي سيم هم مورد استفاده قرار مي گيرد و شبکه داخلي بي سيم هم همين نام را دارد. در آينده اترنت با سرعت 10 ، 40 و 100گيگابيت در ثانيه ، ما را از کانالهاي فيبر بي نياز خواهد کرد و حتي تلفن همراه از شبکه اترنت بي سيم استفاده خواهد کرد. اينها پيش بيني هايي است که ممکن است اتفاق بيفتند.
ما در حال حاضر اترنت 10گيگابيتي داريم ، اما به دليل قيمت بالاي آن به کندي رواج پيدا مي کند.
پذيرش اترنت 10مگابيتي هم به دليل قيمت بالايش کند بود. قيمتها پايين مي آيند و کارايي بالا مي رود.
فکر مي کني در 10سال آينده ما اترنت 40گيگابيتي را در همه جا خواهيم داشت؟
در حال حاضر ما اترنت با سرعت 10گيگابيتي را داريم و اترنت در بعضي مکانها مورد استفاده قرار مي گيرد و اين سرعت حدود 3000برابر سرعت اوليه اترنت در 30سال پيش است ، بنابراين اگر محاسبات من درست باشد هر 10سال سرعت اترنت ده برابر مي شود.
در حال حاضر سرعت 10گيگا بيت است ، پس بايد در 10سال آينده ، اترنت ارزان و با آن سرعت را داشته باشيم.
تو واقعا فکر مي کني اين اتفاق بيفتد و محدوديت فيزيکي وجود ندارد؟
(با خنده) تنها محدوديت فيزيکي سرعت نور است.

و به عنوان پرسش آخر به ما بگو که چگونه به اترنت رسيدي و چرا اين نام را انتخاب کردي؟
هنگامي که تاريخ فيزيک را مطالعه مي کنيم ، مي بينيم که در قرن 19فيزيکدانان مي خواستند به شکلي توضيح دهند که چگونه نور از خورشيد به زمين مي رسد؛ بنابراين يک نظريه مطرح کردند که رسانه اي وجود دارد که تمام فضاي خارج را پر کرده است و امواج الکترومغناطيسي از آن طريق منتشر مي شوند. اين رسانه را اتر مي دانستند. بعدها مايکلسون ، مورلي و انيشتن اثبات کردند که اتر وجود ندارد. در سال 1973 من به کلمه اي نياز داشتم که مستقل از وسيله ارتباطي و بسته هاي ارتباطي داخل کابل ، به عنوان رسانه اي براي انتشار امواج الکترومغناطيسي در بسته ها ارتباط به کار رود، پس همان کلمه را بکار گرفتم و Ether Network يا Ether net را برگزيدم.